دوبیتی های این شاعر بزرگ ایرانی به چند زبان رسمی دنیا ترجمه ودر اختیار علاقمندان او قرار گرفته است.

بابا لقبی بوده که در گذشته به پیران وارسته می دادند وعریان به دلیل بریدن وی از تعلقات دنیوی بوده است.

باباطاهر زندگی خود را در گمنامی سپری می کرد وبه تدریج در اثر پاکی درون ،خودسازی،و بی علاقگی به دنیا دارای کراماتی شد که نام او را بر زبان ها انداخت.

گویند درهنگام ورود طغرل شاه سلجوقی به همدان باباطاهر در قید حیات بوده وملاقاتی میان وی وامیر سلجوقی روی داده که این دیدار تاثیر شگرفی بر طغرل بر جای گذاشته .

بنابر روایتی طغرل ازباباطاهر پرسیده که با مردم چه کنم که باباطاهر در پاسخ گفته ،همان که دوست داری با تو کنند.

آرامگاه باباطاهر هم اینک درشمال شهر همدان ودر میدان بزرگی به نام وی قرار دارد.

مقبره باباطاهر در گذشته چندین بار بازسازی شده است، درقرن ششم هجری برجی آجری وهشت ضلعی داشت ودر دوران رضا شاه پهلوی نیز بنای آجری دیگری به جای آن ساخته شد، در جریان این بازسازی لوح کاشی فیروزه ای رنگی مربوط به سده هفتم هجری بدست آمد که دارای کتیبه ای به خط کوفی برجسته وآیاتی از قرآن کریم است که هم اکنون در موزه باستان نگهداری می شود.

احداث بنای جدید در سال 1344شمسی با همت انجمن آثار ملی وشهرداری وقت انجام شده است.

این بنای تاریخی در سال 1376 به ثبت آثار ملی ایران رسیده است.

خداوندا بفریاد دلم رس 

کس بی کس توئی مو مانده بیکس

همه گویند طاهر کس نداره 

خدا یار منه چه حاجت کس

 

بیا تا دست ازین عالم بداریم

بیا تا پای دل از گل بر آریم

بیا تا بردباری پیشه سازیم

بیا تا تخم نیکوئی بکاریم